BOEK

De stad en de sterren

De stad en de sterren

Susan Smit

Het leven van een heks in de city

ISBN: 9789069746296 | Paperback, 249 blz | € 10.00 | Juni 2004


Susan Smit is bekend geworden door haar vele optredens in de media als pleitbezorger van de moderne hekserij. Iedere keer weer moet ze het vooroordeel overwinnen: een heks kan heus wel jong en mooi zijn, ook al zijn de heksen in sprookjes oude, lelijke vrouwtjes. De meeste mensen zijn dan ook verbaasd als ze een intelligente, moderne vrouw ontmoeten die zich volmondig heks noemt.

In De stad en de sterren schrijft Susan Smit over haar leven in de grote stad. Susan is immers niet uitsluitend heks, ze is ook een jonge vrouw in Amsterdam. Zij schrijft over alle facetten die het leven van de moderne vrouw zo gecompliceerd en leuk maken, zoals mannen, winkelen, uitgaan, chocolade en seks. Daarbij zijn wij getuige van haar voortdurende zoektocht naar een balans tussen spiritualiteit en het jachtige moderne leven.

De stad en de sterren is een aanstekelijk en humoristisch boek van een jonge vrouw die meer wil van het leven dan alleen die mooie nieuwe laarzen, maar die tegelijkertijd met beide benen in het snelle stadse leven staat.

Nog liever trek ik een paar haren uit mijn hoofd of laat ik een kies vullen, zo’n hekel heb ik eraan. Het is veel makkelijker om te blijven hangen in onredelijkheid, boosheid of een kan-me-lekker-toch-niks-schelen-houding. Maar uiteindelijk moet het toch, natuurlijk - schoorvoetend, met hangende pootjes en de staart tussen de benen. Het heeft maar twee lettergrepen, maar het is toch het moeilijkste woord uit het woordenboek: ‘sorry’. Na een stomme fout of een ordinaire ruzie krijg ik het mijn mond niet uit. De woorden vormen zich wel in mijn hoofd maar weigeren zich simpelweg naar buiten te verplaatsen. Mijn fout, ik had ongelijk, sorry, zal het nooit meer doen, het spijt me. Ver-schrik-ke-lijk.
Als puber maakte ik thuis dagelijks ruzie over, nou ja, alles. Na afloop liep ik stampend de trap op en gaf mijn slaapkamerdeur een ferme zwieperd. Vijf minuten later liep ik weer fluitend naar beneden -- ik zweer je, ik was het hele incident vergeten -- en deed iedereen weer aardig tegen elkaar. Eigenlijk hoopte ik dat het in volwassen relaties ook zo werkte, maar nee. Er moet over Gepraat Worden. Zelfs met een in mijn liefste kleinemeisjesstemmetje uitgesproken ‘Zijn we weer vriendjes?’ kom ik er niet meer vanaf. Er dient een goed gesprek gevoerd te worden, aan de keukentafel, met begrijpende gezichten en verstandige analyses, oprechte excuses, mooie beloften en een goedmaakzoen. Het zal vast heel verantwoord zijn, maar ik kan er niet aan wennen.
Om het allemaal nog lastiger te maken blijft M. altijd onuitstaanbaar redelijk tijdens ruzies en verhitte discussies. Geen woord dat niet gemeend is ontsnapt aan zijn lippen, zelfs niet in het heetst van de strijd. Het ergste wat kan gebeuren is een diep gekwetste blik, een ‘dit heb ik niet verdiend’ of de mededeling dat hij geen zin heeft in moddergooierij en een blokje om gaat. Om gek van te worden, want daardoor ga ik natuurlijk nog harder tieren om ten minste een reactie te ontlokken en moet ik daarna nog dieper door het stof om mijn welgemeende, diepgevoelde en oprechte excuses aan te bieden.
Waarom vind ik het zo moeilijk om het S-woord uit te spreken? Er is niets ergs aan een fout maken op z’n tijd. Geen vis is zonder graat en geen mens zonder fout. Misschien komt het omdat ik denk dat de fouten die ik openlijk toegeef extra meetellen. Ik zie ze al, vet onderstreept en met een uitroepteken, bijgeschreven worden op mijn conto van Gemaakte Fouten Tijdens De Relatie. En je weet: een fout kun je doorstrepen, maar nooit uitgummen. Een oude koe is in no time weer uit de sloot gehaald en zie ‘m daar maar weer eens in terug te duwen. Daarom zijn mensen tot alles bereid om zich eruit te draaien.
Een vriend van mij heeft zich onsterfelijk belachelijk gemaakt door wat we in mijn vriendenkring ‘het boomincident’ noemen. Hij reed zijn nieuwe, peperdure auto bij het inparkeren tegen een boom, stapte kalm zijn huis binnen en deed of er niets was gebeurd. De volgende ochtend keerde hij rood aangelopen en briesend terug aan de ontbijttafel: iemand was tegen zijn auto gebotst en was doorgereden. ‘Ja,’ zei zijn vriendin, die het hele gebeuren de vorige avond door het zolderraam had gezien, zonder op te kijken van de ochtendkrant, ‘dat zag ik gisteravond. Er kwam zó een boom tegenaan lopen.’ Hij verkleurde van rood naar lijkbleek en liep met gebogen hoofd de deur uit.

‘Wat ze over foute mannen, foute vriendinnen, Jimmy Choo’s en leeftijdsperikelen opschrijft is vermakelijk en herkenbaar.’ Esta

Esta

‘In haar nieuwe en erg humoristische boek schrijft Susan over haar leven als heks in de grote stad. Over staren in een kaarsvlam, bezemstelen en spiritualiteit dus, maar ook over shoppen, geluk en ambitie. ’ AM Magazine

AM Magazine

‘Als moderne heks in de grote stad heb je het niet per se makkelijker dan gewone jonge vrouwen. Susan Smit schrijft in haar nieuwe boek De stad en de sterren over mannen, winkelen, glamour, chocola en seks. Alles wat ook ons bezighoudt dus. ’ 

Marie Claire

‘Een heerlijk aanstekelijk en humoristisch boek over moderne vrouwen in the big city.’ 

Vrouwonline.nl

‘Ik weet zeker dat De stad en de sterren zó goed verkoopt dat ze er een boot van kan kopen. Een heksenjacht. ’

Goedemorgen Gordon, Noordzee FM

‘In soepel geschreven anekdotes lees je over haar voortdurende zoektocht naar een balans tussen spiritualiteit en het moderne leven. Susan Smit, zo zegt zij in haar voorwoord, kan niet kiezen tussen de stad of de sterren. En, zo schetst zij in dit boekje, dat hoeft ook helemaal niet.’ 

Happinez

‘Dit boek moet eigenlijk hardop gelezen worden - niet alleen aan vriendinnen maar ook gewoon ongevraagd in de tram. Omdat het grappig en raak is, en een prettige 'eigen' wijsheid bezit die niemand onthouden mag worden.’

Mylène d’Anjou

‘Gucci en kruidenthee? Killer heels en meditatie? Geen probleem! Na De stad en de sterren heb je zin heks in the city te worden. Acuut.’Sanderijn Cels

Sanderijn Cels

‘Een ontzettend leuk, modern jonge-vrouwenboek… smeuïg geschreven.’ 

Angela Groothuizen

‘Dit boek bevat een paar juweeltjes van columns, geweldig knap opgemerkt en verwoord. Ja, ik heb genoten van dit boek. Susan heeft me aan het denken gezet!’ Chicklit.nl

Chicklit.nl